جلسه بیست و دوم: مقدار دهی اولیه به آرایه دو بعدی

مقدار دهی اوّلیه به آرایه ی دو بعدی:

آرایه ی دو بعدی را میتوان هنگام تعریف، مقداردهی اولیه نمود. در این حالت می توانیم برای هر سطر از {} استفاده کنیم که در صورت عدم استفاده، کامپایلر اقدام به چیدمان سطری عناصر آرایه می کند.

مثال:

int x[2][3] = {{1,2,3,}, {4,5,6}};
int x[2][3] = {{1,2}, {3}};
int x[2][3] = {1,2,3};
int x[2][3] = {{1,2,3,}, 7};

//end

نکته: در صورتی که تعداد {} های استفاده شده داخل {} اصلی بیشتر از تعداد سطر ها باشد یا تعداد داده های داخل هر سطر ({}) بیشتر از تعداد ستون های آرایه و یا هنگام مقداردهی در حالتی که برای سطر ها {} قرار ندهیم، تعداد عناصر بیشتر از تعداد عناصر آرایه باشد، خطا داریم.

خالی گذاشتن بعد ها در تعریف آرایه دو بعدی:

فقط و فقط در آرایه ی دو بعدی زمانی که مقداردهی اولیه انجام میشود، میتوانیم بعد اول را خالی بگذاریم. اما در هر شرایطی باید بعد دوم مقداردهی شود. که در این صورت باید حتما عناصر آرایه مقداردهی اولیه شوند.

مثال:

int x[][3] = {1,2,3};
int x[][3] = {1,2,3,4};

//end

جلسه هجدهم: مقدار دهی اولیه به آرایه یک بعدی

مقدار دهی اولیه به آرایه تک بعدی:

در هنگام تعریف میتوان خانه های یک آرایه ی یک بعدی را مقداردهی اولیه نمود، در این حالت حداقل یک مقدار و حداکثر به تعداد عناصر آرایه میتوان مقدار دهی را انجام داد.
مقدار دهی به آرایه هنگام تعریف آن باید از خانه ی اول، پشت سر هم و به صورت پیوسته انجام شود.

مثال:

int x[3] = {10};
int x[3] = {10, 20};
int x[3] = {10, 20, 30};

//end

خالی گذاشتن بُعد آرایه هنگام تعریف:

در زبان c++ در آرایه های یک بعدی فقط به شرطی میتوان بعد آرایه را خالی گذاشت که هنگام تعریف آن مقدار دهی نماییم، در غیر این صورت خطا خواهیم داشت.

مثال درست:

int x[] = {10, 20, 30};

//end